Witte bloesems vallen van de bomen,
zwevend op de zwoele zomerbries,
sierend vormen ze figuren,
bestemmingloos,
op zoek naar niets,

tussen al dit alles,
sta jij,
je glimlacht,
je ogen fonkelen,
ze zijn gericht op mij,
als ik in jou ogen kijk,
kan ik wel duizend redenen benoemen,
waarom ik je wel niet zou willen zoenen,

liefje, je maakt me elke dag weer blij,
je bent de enige voor mij.

—————————————————————

Het gehele feit dat wij als mensheid beginnen als een minuscule spermacel.
Een minuscule spermacel, die het gevecht van zijn leven geeft.
Het opneemt tegen miljarden anderen, en uiteindelijk, deze race tegen de klok wint.
Hij penetreert de eicel. Dat is zijn prijs.
Hij heeft de kans gekregen uit te groeien tot een individu.
Ik verwonder me af en toe nog steeds, hoe kleine dingen kunnen uitgroeien tot zoiets groots en complex.

Dit was het weer ik ga lekker de verjaardag van mx92n broertje vieren;)

X.